Zdjęciami zajmuję się od ok. połowy 2006 roku, jeszcze wtedy z Zenitem E w ręku i absolutnym brakiem wiedzy na temat np. tego, czym różni się przysłona 2 od 16 w przykręconym do tegoż Zenita Heliosie.

Zdjęć publikuję mało, bo z małej ilości jestem zadowolony.
Każde z opublikowanych niesie sobą coś więcej niż tylko obraz.
Czy to wspomnienia, czy grę słów, czy kolorów, nietypowe przedstawienie jakiegoś tematu, ulotną chwilę, podróż wyobraźni, czy cokolwiek innego.

Pielęgnuję swój własny sposób patrzenia na fotografię i realizowania pomysłów. Staram się, aby nie były to nigdy zdjęcia pospolite, bo po co takie robić?

Najbardziej pasjonują mnie ulatujące chwile i niezwykłe tekstury tworzone przez chmury w chłodnej, zimnej wręcz, palecie niebiańskich niebieskości.
Do wielu osób te zdjęcia nie trafiają, wiele osób patrzy na nie w bardzo utarty, schematyczny sposób i nie daje swojej wyobraźni i refleksji zadziałać. Dla mnie niebo, błękit i granat ma specyficzną głębię, która zmusza do pewnego dryfowania w podświadomości.
Oprócz nieuniknionej ulotności, to piękne, wielowarstwowe, epickie obrazy, pełne szczegółów w różnych odcieniach i atmosfery. Zdumiewające dzieło jakiejś siły większej niż człowiek, jakkolwiek by to można interpretować, czy to fizyka, czy Matka Natura, czy Bóg. Dzieło pozwalające na pewien kontakt z tą siłą. Kontakt, który, na ogół, w naszym codziennym życiu, bardzo mocno zatracamy.

W wielu przypadkach spędzam trochę czasu dobierając tytuły do zdjęć. Często są one związane z innymi dziełami, tym bardziej teraz, gdy dodaję często całe wycinki tekstów do zdjęć. Przy tych "chmurkowych" trafiają się tytuły utworów np. Tima Heckera, czy Off The Sky, które (dla mnie) tworzą odpowiednią atmosferę i łączą się z tymi obłokami w pewną podróż po wyobraźni.

Miło mi gdy ktoś przysiądzie, poczyta (szczególnie przy ostatnich ujęciach, gdzie dodaję dużo tekstów Maynarda Keenana, które w kontekście całych utworów też łączą się ze zdjęciami w pewien, bardziej, lub mniej, spójny obraz) i pomyśli zanim napisze cokolwiek o moich zdjęciach, chociaż wiem, że nie każdy tak zrobi i cieszę się też z czysto odruchowych komentarzy, pisanych po jednym rzucie oka na daną pracę.